زمستان
زمستان که فرا می رسید هوس نشستن در زیر کرسی داغ به سرمان می زد .نسل امروزه شاید به یاد نیاورد که پدران و مادرانشان چگونه در زمستان خود را گرم می کردند ،و شاید در اینده ای نه چندان دور اگر بخواهیم وضعیت کرسی وکرسی نشینی را برای کودکان شرح دهیم باید رنج سفر بر خود هموارنماییم که یا به موزه ای مردم شناسی برویم و کرسی را زیارت کنیم و یا این که پای صحبت ریش سفید و یا گیس سفیدی بشینیم تا بتوانیم به صورت سمعی و نه بصری! کرسی را حس کنیم و در رویاهایمان زیر آن کرسی داغ لم بدهیم و برای دقایقی شریک در خاطرات کوچکی و کودگی نسلهای گذشته مان گردیم . اون زمانها دم دمای غروب که می شد بوی سوختن هیزم و زغال (تپاله وهیمه )از اکثر منازل به مشام می رسید .وظیفه ی سوزاندن هیزم و تهیه کردن اتش زیر کرسی برعهده مادران خانه بود . کرسی گرم آماده پذیرایی از اهل خانواده بود .لحاف کرسی که رویه آن جاجیم بود بر روی کرسی گسترده شده بود و بر روی ان مجمعه ای مسی گذاشته بودند .کرسی دارای چهار طرف یا پایه برای نشستن بود که در خانواده هاهر طرف ان مختص کسی بود و هیچ فردی به خود اجازه نمی داد به حریم دیگری تجاوز نماید .قسمت شمال اتاق که در اصل بالای اتاق محسوب میشد بالا کرسی بود و مخصوص پدر خانواده ،یکی از طرفین چپ و راست نیز مخصوص مادر بود ،فرزند ارشد در طرف مقابل مادر جلوس می کرد و جای کودکان در قسمت پایین کرسی یا همان چالِ کرسی بود. هوا هنوز تاریک نشده جمع خانواده تکمیل می گردید و همه اهل خانواده در کنار هم به گپ و گفتگوی دوستانه و استراحت می پرداختند.جمع خانواده بسیار گرم و صمیمی با هم به درد دل می پرداختند و در جریان کم و کیف احوالات یکدیگر قرار می گرفتند .دم دمای صبح که هوا کمی سردتر می شد اتش کرسی به تجدید کردن احتیاج داشت و چون در ان زمانه تمام زحمت خانه ( حتی نگهداری و آب و غذا دادن به گاو و گوسفند و مرغ و ...) بر روی دوش مادران بود مادر خانواده ،منقل کرسی را به بیرون برده و خاکستر روی اتش آن را کنار می زد تا باقیمانده ی گرمای آن آزاد شود و سپس آن به زیر کرسی برمی گرداند تا اهل خانواده کرسی گرمای بیشتری را در اختیار داشته باشند . اما امروزه به یمن وجود نعمت گاز اغلب منازل دارای شوفاژ و بخاری گازی می باشد که با وجود این که گرمای قابل قبولی دارد اما معایبی دارد :
اولاً اینکه ان صمیمیّتی را که در کنار کرسی در بین اهل خانواده ها وجود داشت را هرگزندارد
،هر کس اتاقی را برای خود در اختیار گرفته و با لبتاپ و کامپیوتر و تلفن همراه خود در دنیای
اطراف خود سیر می کند .برادر از حال برادر خبر ندارد ،خواهر از حال و روز برادرانش بی خبر
است و کلا یک گسست در بین اهل خانواده ها وجود دارد .
دوماً به دلیل بزرگ بودن و متراژ بالای خانه های روستایی و عدم پیش بینی این شرایط ، گرم
کردن خانه ها با بخاری گازی کاری ساده نیست و مستلزم هزینه زیادیست که گاهاً باید اندکی
هم بر روی یارانه ی عزیز بگذاریم و به شرکت محترم گاز تقدیم نماییم!
سوماً اگر اهل مطالعه باشید و کمی درباره خواص حرارتی که از هیزم ( پهن گاو و گوسفند و
بوته های گون کوهی و از این قبیل سوختها ) تحقیق کنید خواهید فهمید که در مقایسه با
سوخت گازی فعلی ، حرارت برخاسته از هیزم دارای خواص درمانی و روانی ویژه ایست که
هرگز در گاز شهری یافت نمی شود!باور نمی کنی تحقیق کن!
با گذشت زمان و پیشرفت تکنولوژی روز بروز دربین اشخاص فاصله ایجاد می گردد
امید که روزی فرارسد که کانون خانواده ها مانند زمانهای قدیم روزبروز گرم تر گردد
منبعhttp://khoygan.blogfa.com: اندکی دخل وتصرف
می رسد . که از دهم اسفند شروع شده و تا آخر اسفند ماه طول می کشد . و مردمان لر را عقیده بر انست که در این مدت خفتگان زمستانی از خواب بیدار شده اند و آشکارا و به صورت محسوس و قابل دیدن شروع و تنفس از هوا می کنند . و در این زمان است که اندک اندک بهار و نشانه های ان هویدا می شوند . 
این روستا از توابع شهرستان الیگودرز (بخش مرکزی ) واقع در استان لرستان است. روستا بر سر راه الیگودرز به اصفهان قرار دارد. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۲۱۰۰متر می باشد و در منطقه ای برفگیر و کوهستانی قرار دارد زمستان های این روستا بسیار سرد و پر برف می باشد و تابستانهای آن خنک و مطبوع برای تفریح و تفرج است.جمعیت این روستا بالغ بر ۱۸۵۱ نفر می باشد که شغل بیشتر مردم آن کشاورزی و دام داری است.(لازم به ذکر است براثر کمبود امکانات واشتغال مناسب اکثر جوانان این روستا به شهرستانهای تهران ، اصفهان ، اراک و...مهاجرت نموده اند.) ا ین روستا دارای معادن سنگ بسیار مرغوبی می باشد که سنگ آن به نقاط مختلف کشور و جهان از جمله اروپا صادر می شود.محصولات کشاورزی آن گندم - جو - حبوبات و صیفی جات است و دارای باغ های انگور، بادام ومراتع سرسبز اعم از درختان ومرغزارهای زیادی می باشد.